Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym - oficjalny serwis internetowy TPG

Ścieżka dostępu do aktualnie oglądanej strony

DiS » Usłyszmy i zobaczmy » UiZ Nr 4/2017 » Dom to też praca

Boczny panel wyboru na stronie DiS Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym

przycisk menu do numerów miesięcznika Dłonie i Słowa
przycisk menu do numerów Usłyszmy i zobaczmy
przycisk menu do archiwum Dłoni i Słów

Wyszukiwarka dla Głównego serwisu TPG

Menu z odnośnikami do artykułów

Dom to też praca


Wersja wideo artykułu: Dom to też praca

 
W Polsce osoby, które zajmują się wychowywaniem dzieci czy opieką nad starszymi lub niepełnosprawnymi członkami rodziny, nie mogą liczyć na indywidualne ubezpieczenia i świadczenia emerytalne, a opiekunowie osób niepełnosprawnych nie mogą podejmować dodatkowych płatnych zleceń. Starania o zmianę tych zapisów prawnych podjęły wspólnie: Stowarzyszenie kobiety.lodz.pl, Instytut Spraw Obywatelskich (INSPRO) i firma Midea.
 
Celem ich wspólnego projektu „Dom to praca” jest podjęcie działań proponujących społeczne i prawne rozwiązania problemów, z którymi borykają się opiekunowie osób starszych i niepełnosprawnych. Jednym z tych działań było dwudniowe szkolenie, do udziału w którym zakwalifikowano 10 osób: niepracujących zawodowo, zajmujących się pracą w domu i opieką  nad osobami zależnymi – dziećmi, niepełnosprawnymi, osobami starszymi. Opiekunowie ci to osoby aktywne, działające w swoim otoczeniu i pragnące wziąć udział w kampanii obywatelskiej (przygotowanie społecznych rekomendacji dla zmian w systemie prawnym, dotyczącym w szczególności sytuacji finansowej opiekunów osób zależnych). Szkolenie „Dom to praca – działam na rzecz zmiany” odbyło się 7-9 lipca 2017 r. w Łodzi.
Każdy z uczestników, na podstawie zdobytych informacji i nabytych umiejętności, miał możliwość przygotowania Indywidualnego Planu Działania do realizowania po powrocie do domu. Spośród działań obywatelskich można było wybrać jedno lub więcej zada, np. spotkanie z lokalnym parlamentarzystą/decydentem, udział w audycji w (lokalnych) mediach, przygotowanie artykułu do gazety, przygotowanie (lokalnej) akcji informacyjnej o sytuacji osób pracujących w domach/opiekunów osób zależnych, czy przygotowanie minidebaty.
 
Być liderem to niełatwa sztuka
Pierwsze z zaplanowanych spotkań odbyło się w piątek, a poprowadzili je Magda Doliwa-Górska i Rafał Górski. Zaczęliśmy od bliższego poznania siebie, swoich przekonań i zapatrywań. W sobotę rozmawialiśmy na temat „Lokalny lider – jeśli chcesz zmienić świat, zacznij od siebie”. Zastanawialiśmy się, jakie są cechy lidera i jak każdy z nas może się angażować w zmiany społeczne oraz jaka może być rola lidera w planowanych działaniach. Omówiliśmy style zarządzania i wypełniliśmy kwestionariusz, który miał na celu określić, jaki styl cechuje każdego z uczestników. Może być to styl dyrektywny, trenerski, wpływający lub współpracujący. Czasem ciężko określić jeden konkretny styl, bo w zależności od sytuacji mogą się one mieszać. 
Następnie wykonaliśmy bardzo ciekawe ćwiczenie, polegające na określeniu, co widzimy, słyszymy i jak się czujemy podczas oglądania filmu „Bird migration”. Okazało się, że niektóre emocje i uczucia powtarzały się u wszystkich, ale z reguły każdy z nas zwracał uwagę na coś innego. To, co było ważne dla jednej osoby, innych nie poruszało. To, co jeden widział, nie było zauważane przez innych. Pokazało nam to, jak ważna jest komunikacja między ludźmi. Każdy ma bowiem inne „filtry” na świat.
Wysłuchaliśmy też wykładu Benjamina Zandera (dyrygenta), który z pasją mówił o muzyce, oraz Steve'a Jobsa, który mówił o budowaniu możliwości w innych ludziach, oraz o słowach, które są bardzo ważne. Według Jobsa, trzeba mówić tak, jakby każde ze słów było ostatnim, które wypowiemy. Podczas kolejnego zadania dowiedzieliśmy się, o co należy pytać ludzi, by odkrywać ich mocne strony.
 
 
Bez wynagrodzeń za pracę w domu
Po przerwie, wspólnie z Karoliną Goś-Wójcicką i Rafałem Bakalarczykiem, zajęliśmy się wypracowaniem rekomendacji do zmian w polskim systemie prawnym. Dyskutowaliśmy także o tym, jak systemowo wspierać osoby pracujące w domu. Pani Karolina przeanalizowała treści przekazów medialnych, dotyczące nieodpłatnej pracy kobiet. Monitoring prowadzony był w kilku kategoriach: telewizyjnych (seriale, programy informacyjne) i prasowych (dzienniki, tygodniki społeczno-polityczne, miesięczniki). Jako prace domowe sklasyfikowano: obróbkę żywności, utrzymywanie porządku, przygotowanie i utrzymanie odzieży, ogrodnictwo i opiekę nad zwierzętami domowymi, remonty i naprawy, zakupy i korzystanie z usług, zarządzanie gospodarstwem domowym, opiekę nad dziećmi oraz opiekę nad dorosłymi członkami gospodarstwa domowego. Okazało się, że praca w domu nie jest szczególnie interesującym tematem dla mediów, najczęściej pojawia się on w miesięcznikach kobiecych.
Pan Rafał zapoznał nas z tematyką łączenia opieki i świadczeń rodzinnych dla opiekunów z aktywnością zawodową. Omówił wyniki badań Eurofound dotyczące tego zagadnienia i wyjaśnił wiele kwestii związanych z uzawodowieniem pracy w domu (wynagrodzenie i jego brak, uprawnienia urlopowe, słabe i mocne strony takiego rozwiązania). Zapoznaliśmy się z aktualną sytuacją opiekunów osób niepełnosprawnych i świadczeniami, które im przysługują. Są to:
– świadczenie pielęgnacyjne (jeśli podopieczny jest dzieckiem lub stał się niepełnosprawny w dzieciństwie) – 1406 zł netto pod warunkiem pełnej dezaktywizacji zawodowej i obowiązku alimentacyjnego;
– specjalny zasiłek opiekuńczy (gdy podopieczny stracił samodzielność w wieku dorosłym) – 520 zł netto pod warunkiem pełnej dezaktywizacji, obowiązku alimentacyjnego i kryterium dochodowego poniżej 764 zł netto na osobę;
– zasiłek dla opiekuna (gdy podopieczny stracił samodzielność w wieku dorosłym) – 520 zł, bez kryterium dochodowego, ale pod warunkiem, że wcześniej pobierał świadczenie pielęgnacyjne i utracił je z końcem czerwca 2013 roku.
Podopiecznym przysługuje natomiast:
– zasiłek pielęgnacyjny – 153 zł lub dodatek pielęgnacyjny – 208 zł;
– renta socjalna lub renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
W dalszej części szkolenia przeanalizowaliśmy, co wpływa na dezaktywizację zawodową opiekunów: zasady dostępu do świadczeń pieniężnych, rynek pracy, ograniczony dostęp do wsparcia usługowego oraz jakie są tego konsekwencje: zagrożenie ubóstwem, niski poziom odprowadzanych składek, trudności w powrocie na rynek pracy po ustaniu opieki, ryzyko izolacji społecznej, depresja, niewykorzystanie indywidualnego doświadczenia i potencjału danego człowieka. Wspólnie zastanawialiśmy się, co można w tej sprawie zrobić, od czego zacząć, co przygotować, w jaki sposób odciążyć opiekunów osób niepełnosprawnych i umożliwić im choćby częściową aktywność zawodową. Nie jest to łatwy temat.
W przerwie między panelami odwiedził nas pan Jarosław Morzyczyński, który tematyką pracy zawodowej bez utraty świadczenia pielęgnacyjnego zajmuje się już od dawna. W roku 2014 wystosował pismo o interpelację, a prośbę tę poparło kilka stowarzyszeń i grupa lekarzy. Za ważny uznali oni fakt, by dorabianie nie prowadziło do uchybień w opiece nad osobą niepełnosprawną, a osoba zarabiająca odprowadzała podatek. Obecny zapis ustawy o świadczeniach rodzinnych z 2008 r. art.174 świadczy o braku świadomości i wiedzy decydentów o faktycznej sytuacji dzieci niepełnosprawnych i ich opiekunów prawnych. To stygmatyzacja w świetle prawa z naleciałościami historycznymi. O osobach niepełnosprawnych sądzono kiedyś, że są nieużyteczne społecznie, a ich opiekunów spychano na margines życia. Dziś jednak mamy inne postrzeganie świata i warto byłoby zmienić to prawo.
 
Czym jest kampania obywatelska
W niedzielę nadszedł czas na zagadnienia dotyczące kampanii obywatelskich, które przybliżył nam Rafał Górski. Omówił m.in. strategie kampanii i pozyskiwanie wsparcia oraz organizację wydarzeń i spotkań. Co musi zaiskrzyć, by kampania się udała? Trzeba wybrać odpowiednią grupę adresatów oraz odpowiedni tekst i metodę przekazu, a także mieć energię i emocje. 
Poznaliśmy dwa rodzaje kampanii: społeczną (czyli edukacyjną, podnoszącą świadomość społeczną na jakiś temat) i obywatelską (nacelowaną na wprowadzenie jakiejś zmiany). Trzeba mieć świadomość, że kampania nie zawsze idzie szybko, czasami musi upłynąć sporo czasu, by zadziałała. Ważne jest, by nacisk nie był zbyt duży na problem, lecz na zmianę. W następnym zadaniu dostaliśmy szablon kampanii obywatelskiej, prześledziliśmy jego elementy i spróbowaliśmy zastanowić się nad tym, jakich zmian chcemy dla naszych rodzin, by żyło się nam lepiej.
Po szkoleniu prace nie ustały. Pierwsze efekty naszej współpracy to:
– finalizacja spotu, który od września pojawił się w przestrzeni publicznej,
– dalsze prace nad rekomendacjami i petycją;
– coaching przez skype lub telefoniczny – ma nam pomóc w realizacji zobowiązań i postawionych sobie celów oraz w radzeniu sobie z problemami dnia codziennego.
Alicja i Adam Pabichowie, rodzice głuchoniewidomego Karola

Komentarze do wpisów



Obrazek przedstawiający hasło: TPG - Tu Przekraczamy Granice!

Informacje o nas

Projekt współfinansowany ze środków Pfron

Projekt współfinansowany ze środków PFRON
PFRON - Państwowy fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

Jeden procent dla TPG

Obrazek przedstawiający KRS do przekazania 1% dla TPG


Ułatwienia dostępu do strony

Adresy e-mail redakcji i webmastera strony

Informacja o własności