Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym - oficjalny serwis internetowy TPG

Ścieżka dostępu do aktualnie oglądanej strony

DiS » Dłonie i Słowo » Nr 1/2019 » Wielka Gala Integracji 2018

Boczny panel wyboru na stronie DiS Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym

przycisk menu do numerów miesięcznika Dłonie i Słowa
przycisk menu do numerów Usłyszmy i zobaczmy
przycisk menu do archiwum Dłoni i Słów

Wyszukiwarka dla Głównego serwisu TPG

Wielka Gala Integracji 2018

Renata Nowacka-Pyrlik,instruktorka ds. rehabilitacji niewidomych i słabowidzących, współpracowniczka Mazowieckiej JW TPG


Wersja wideo artykułu: Wielka Gala Integracji 2018

Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji już po raz 23. zorganizowało Wielką Galę Integracji – święto osób niepełnosprawnych i ich pełnosprawnych przyjaciół. Tematem przewodnim imprezy, która odbyła się 17 listopada 2018 roku w Warszawie, była szeroko rozumiana „Dostępność dla wszystkich”.
Uroczystość, jak co roku, miał poprowadzić Piotr Pawłowski – pomysłodawca Wielkiej Gali Integracji, założyciel i prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji, Fundacji „Integracja” i inicjator wielu przedsięwzięć na rzecz poprawy funkcjonowania osób niepełnosprawnych. Niestety, pięć tygodni przed imprezą Piotr odszedł od nas na zawsze… Gala, na którą przybyli zaproszeni politycy, przedstawiciele urzędów państwowych, mediów, organizacji pozarządowych i firm zaangażowanych w działania na rzecz osób z różnymi niepełnosprawnościami oraz osoby niepełnosprawne i ich przyjaciele, stała się więc przede wszystkim okazją do wspomnień o tym niezwykłym człowieku.
Spotkanie poprowadzili: Olga Bończyk – aktorka i wokalistka oraz Tomasz Wolny – dziennikarz i prezenter telewizyjny. Impreza była dostępna dla osób z różnymi niesprawnościami, w tym niesłyszących, dzięki tłumaczom języka migowego – byli to Małgorzata Limanówka i Bernard Kinowa (ich znacznie powiększone postaci były widoczne na dużym ekranie). Na innym dużym ekranie, przez cały czas trwania uroczystości, były pokazywane prace plastyczne osób z różnymi niepełnosprawnościami, nadesłane z całej Polski.

Wielki Nieobecny
Wypowiedzi i wspomnienia przyjaciół Piotra Pawłowskiego oraz film sprzed dwóch lat (przygotowany na jego 50. urodziny) pokazały postać zupełnie wyjątkową, obdarzoną charyzmą i wieloma talentami, a jednocześnie osobę skromną, z ogromnym poczuciem humoru i dystansu (zwłaszcza wobec siebie). Podkreślano jego pracowitość, erudycję i nieprzeciętną inteligencję, a także to, że pomimo dużej niesprawności (był w 95% sparaliżowany) potrafił cieszyć się życiem, lubił i potrafił rozmawiać o sztuce, kinie, teatrze czy malarstwie (sam zresztą malował i należał do stowarzyszenia zrzeszającego artystów malujących ustami). Był „wulkanem pomysłowości i energii”, „tytanem pracy” niezwykle oddanym sprawom innych, potrafił zjednywać sobie przyjaciół i współpracowników, motywować ich do działania, dużo wymagał od swoich podwładnych, ale jeszcze więcej od siebie.
Wojciech Szczurek, wiceprezydent Gdyni, który współpracował z Piotrem Pawłowskim od 20 lat, powiedział m.in. że „gdy spotyka się takie osoby, to one zmieniają nasz świat”. Miał znaczący wkład w uczynienie Gdyni „miastem bez barier”, za co został zaliczony (obok m.in. Jana Nowaka-Jeziorańskiego czy prof. Władysława Bartoszewskiego) do grona Honorowych Obywateli Gdyni 2004.
O Wielkim Nieobecnym, który dążył do tego, by wszystkie organizacje skupione w „Koalicji na Rzecz Osób z Niepełnosprawnościami” mówiły jednym głosem i by była ona reprezentantem ich interesów, pięknie powiedziała Anna Woźniak-Szymańska, prezes Koalicji i jednocześnie prezes Polskiego Związku Niewidomych: „Dzieło Piotra Pawłowskiego musimy kontynuować, musimy o nim pamiętać i skupiać się na tym, co wciąż mamy do zrobienia. Koalicja jest otwartą organizacją – zapraszamy do współpracy”.
Piotr Pawłowski został pośmiertnie uhonorowany Nagrodą Rzecznika Praw Obywatelskich. Adam Bodnar powiedział, że działania Piotra są „przykładem nowoczesnego patriotyzmu, który nie musi polegać na tym, by posługiwać się wyłącznie symboliką, ale robić coś na rzecz drugiego człowieka” (panu rzecznikowi chodziło o stosowanie w praktyce takich rozwiązań, które umożliwiłyby osobom niepełnosprawnym normalne i możliwie samodzielne życie, np. poprzez korzystanie z podjazdów, wind i różnych oznakowań).

Nagrody i wyróżnienia
„Medale Przyjaciół Integracji” przyznawane są one od 1997 roku, a otrzymać je mogą osoby i firmy, „które odznaczają się otwartością i wrażliwością na los osób z niepełnosprawnością”. Tym razem otrzymali je Janka Graban i Michał Walewski – „niezwykli ludzie, związani z nim od początku, prawdziwi przyjaciele na dobre i na złe, godni zaufania, którzy rozumieli się z Piotrem bez słów, spełniali jego oczekiwania, zanim powiedział i poprosił”. Medale wręczyła pani Ewa Pawłowska, która zastąpiła męża na stanowisku prezesa „Integracji”.
Nagrodzeni podziękowali za wyróżnienie: „mieliśmy niecodzienny zaszczyt i zwyczajną ludzką radość bycia z Tobą, najbliżej w codziennych czynnościach, takich jak: jedzenie, picie, poprawienie marynarki, ułożenie ręki, przekładanie kartek podczas czytania czy pisanie pod Twoje dyktando na komputerze. Michał robił jeszcze wiele więcej… Czasem śmialiśmy się z Tobą, bo co jak co, ale poczucie humoru miałeś ogromne i wyborne. Także na swój temat”.

Program „Dostępność Plus”
Tematem przewodnim Gali była szeroko pojęta dostępność oraz Program „Dostępność Plus”, na który została przeznaczona kwota 23 miliardów złotych. W dyskusji na ten temat udział wzięli: Wojciech Urban – dziennikarz, Piotr Krasuski – dyrektor departamentu ds. Europejskiego Funduszu Społecznego w Ministerstwie Rozwoju, Krzysztof Kotyniewicz – prezes Polskiego Związku Głuchych oraz Paweł Rabiej, który w trakcie swojej kampanii wyborczej (startował na urząd prezydenta Warszawy) pokonał na wózku inwalidzkim odległość z siedziby „Integracji” do ratusza.
Podsumowując tę dyskusję, w której chodziło (w dużym uproszczeniu) o informację i wyjaśnienie, że zasadniczym celem programu „Dostępność Plus” jest zapewnienie możliwości udziału wszystkim obywatelom w życiu społecznym (z uwzględnieniem potrzeb nie tylko osób niepełnosprawnych ruchowo, niewidomych, głuchych, ale też kobiet w ciąży, rodziców małych dzieci z wózkami, seniorów czy osób niesprawnych okresowo). Dostępność nie ma być specjalnym przywilejem czy wynikać z mody. Ma być czymś „normalnym”, o czym należy myśleć już na etapie projektowania autobusu, pociągu czy budynku. Niesłyszących czytelników DiS-u z pewnością zainteresowałoby wystąpienie Krzysztofa Kotyniewicza, prezesa PZG, który z programem „Dostępność Plus” wiąże duże nadzieje. Jego zdaniem wciąż zapomina się o potrzebach osób głuchych (przykładem uroczyste obchody 100-lecia Niepodległości Polski na Stadionie Narodowym, gdzie nie zadbano o to, by uczynić je dostępnymi dla nich). Problemem jest też brak refundacji usług tłumacza języka migowego u lekarza czy w urzędzie. Idealnym rozwiązaniem byłoby utworzenie „centrum obsługi osób głuchych”, gdzie byłby stały dostęp do tłumacza języka migowego (za jego pośrednictwem osoba głucha miałaby możliwość realizacji wielu spraw, np. umówienie wizyty do lekarza, załatwienie sprawy w urzędzie itp.).
Zdaniem Pawła Rabieja, dla którego przejazd na wózku był „bardzo osobistym przeżyciem”, dostępność powinna być czymś podstawowym przy projektowaniu miasta na poziomie chodników, jezdni, obiektów użyteczności publicznej, sportowych. Dziś nadal zdarza się, że rozwiązania komunikacyjne projektowane są bez świadomości, że korzystają z nich osoby z ograniczoną możliwością przemieszczania się. Z wielokrotnych rozmów z Piotrem Pawłowskim na ten temat zapamiętał jego motto: najważniejsze jest to, by każda osoba miała szansę żyć pełnią życia.
Podczas Gali ogłoszone zostały wyniki konkursu „Warszawa bez barier” oraz nagrodzone zostały osoby i instytucje „za rozwiązania z zakresu nowych technologii oraz architektury, które w sposób wzorcowy przyczyniają się do integracji osób z niepełnosprawnościami i w istotny sposób ułatwiają im codzienne życie” (informacje o nagrodzonych można znaleźć w internecie).
Wielką Galę Integracji uświetnili swoimi występami muzycy: Janusz Radek, Vlodi Tafel, DJ Admin oraz Roman Roczeń. Podziękowania należą się licznym wolontariuszom, bez których nie byłoby tej imprezy, oraz tłumaczom języka migowego (pani Małgosi i panu Bernardowi), bez których osoby głuche nie mogłyby w pełni uczestniczyć w zorganizowanej uroczystości.

Skromny, obdarzony charyzmą tytan pracy
Piotr Pawłowski „mając 16 lat, w 1982 roku skoczył do wody na główkę, w wyniku czego złamał kręgosłup. Był niemal całkowicie sparaliżowany, poruszał się na wózku. Ukończył Instytut Studiów nad Rodziną Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Podyplomowe Studium Etyki i Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Przez dwa lata był doktorantem Szkoły Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Przez 25 lat był aktywnym dziennikarzem, działaczem społecznym, pracującym na rzecz likwidacji barier architektonicznych, cyfrowych, społecznych i prawnych. Można go nazwać ambasadorem przemian społecznych w naszym kraju. Stworzył Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji i Fundację „Integracja”. Od początku funkcjonowania był prezesem obu tych organizacji. Mieszkał i pracował w Warszawie. Od 19 lat miał żonę – Ewę”. Tyle możemy przeczytać w specjalnym wydaniu pisma „23 Wielka Gala Integracji”.
Warto dodać, że Piotr Pawłowski był również:
– twórcą i redaktorem naczelnym, wydawanego od 1994 roku, dwumiesięcznika „Integracja” – pisma dla osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin (ukazało się 150 numerów), portalu internetowego Niepelnosprawni.pl, programu telewizyjnego poświęconego niepełnosprawności „Misja Integracja” (zrealizowano około 650 odcinków);
– działaczem na rzecz aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych;
– pomysłodawcą sieci Centrów Integracja w Warszawie, Gdyni i Zielonej Górze,
– inicjatorem i pomysłodawcą hasła i programu „Polska bez barier” , dzięki czemu wzrosła świadomość społeczna i zwiększyła się dostępność architektoniczna w polskich miastach;
– pomysłodawcą kampanii społecznych: „Płytka wyobraźnia” (ostrzegającej przed brawurą i często nieodwracalnymi skutkami skoków do wody), „Czy naprawdę chciałbyś być na naszym miejscu” (adresowanej do pełnosprawnych kierowców), „Dlaczego traktujesz nas inaczej” (przełamującej stereotypy dotyczące niepełnosprawności), „Nie chcę być strażakiem” (wspierającej zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami);
– twórcą projektów edukacyjnych (m.in. „Wrażliwość na niepełnosprawność”, „Architektura bez barier”, „Razem w naszej szkole”);
– pomysłodawcą konkursów i wydarzeń (m.in. „Człowiek bez barier”, „Lider dostępności”, „Wielka Gala Integracji”);
– mówcą motywacyjnym – swoje wystąpienia kierował m.in. do przedsiębiorców, dyrektorów i pracowników różnych firm i instytucji, poszukujących pozytywnej energii do kreatywnego myślenia i działania (tematy: „Moment który zmienił wszystko”, „Kto nie ma w nogach, ten ma głowie”, „Świat bez barier”, „Wrażliwość na niepełnosprawność”).
Za ogromne zaangażowanie, wytrwałość w realizacji stawianych sobie celów i spektakularne osiągnięcia Piotr Pawłowski otrzymał wiele nagród i wyróżnień.

Trzy tysiące uczestników
Wielka Gala Integracji corocznie gromadzi blisko trzy tysiące uczestników (a za pośrednictwem Internetu wielokrotnie więcej). Jest to jedyna tego rodzaju okazja w Polsce do spotkania się i podsumowania sytuacji osób niepełnosprawnych, zwłaszcza w kontekście działań prowadzonych na ich rzecz w ciągu ostatniego roku. Podczas Gali wręczane są „Medale Przyjaciół Integracji”, a także nagradzane są osoby i instytucje biorące udział konkursie „Warszawa bez barier”, który jest organizowany od 2004 roku wspólnie z Urzędem Miasta st. Warszawy.

Do artykułu dołączone są:
1. fotografia portretowa autorki;
2. zdjęcie skadrowane w kształt koła, przedstawiające dużą scenę i stojących na niej ludzi, ustawionych rzędem, zwróconych przodem do widowni oraz do osoby robiącej zdjęcie. Wszyscy stojący na scenie są elegancko, wieczorowo ubrani – mężczyźni w garnitury, kobiety w eleganckie kostiumy lub sukienki. Na scenie stoi kilka stojaków z mikrofonami oraz kilka dużych głośników. Nad sceną na dużym ekranie wyświetla się duży napis 23. Wielka Gala Integracji. Pod napisem widać zdjęcie Piotra Pawłowskiego. Podpis: Wielkim Nieobecnym 23. Gali Integracji był jej pomysłodawca – Piotr Pawłowski.
3. zdjęcie skadrowane w kształcie koła, przedstawiające dużą salę z siedzącą na niej publicznością. Ludzie siedzą w kilkunastu rzędach, na pierwszym planie widać dwóch młodych mężczyzn na wózkach inwalidzkich. Pierwszy z nich ma na sobie koszulę w czerwono-czarną kratę, drugi – niebieską, bardziej elegancką koszulę. Podpis: Na Wielką Galę Integracji co roku przybywa kilka tysięcy osób z różnymi niepełnosprawnościami.
4. zdjęcie skadrowane w kształcie koła przedstawiające Piotra Pawłowskiego siedzącego przy biurku w gabinecie. Piotr jest ubrany bardzo elegancko, ma na sobie granatowy garnitur, niebieską koszulę i starannie zawiązany krawat. Na biurku przed nim stoi komputer, obok drukarka, telefon i drugi laptop oraz kilka płyt CD. Za biurkiem jest okno, na parapecie stoją jeden duży i dwa małe kwiatki w jasnoszarych doniczkach. Za oknem widać przymglone niebo, drzewa i bloki. Gabinet jest dosyć ciasny, ale panuje w nim duży porządek. Za Piotrem widać szafki, a na nich dwa płaskie pudełka. Piotr zwraca się w stronę aparatu i lekko uśmiecha.

Renata Nowacka-Pyrlik,instruktorka ds. rehabilitacji niewidomych i słabowidzących, współpracowniczka Mazowieckiej JW TPG
Zdjęcie autora artykułu: Renata Nowacka-Pyrlik,instruktorka ds. rehabilitacji niewidomych i słabowidzących, współpracowniczka Mazowieckiej JW TPG

Komentarze do wpisów


Obrazek przedstawiający hasło: TPG - Tu Przekraczamy Granice!

Informacje o nas

Projekt współfinansowany ze środków Pfron

Projekt współfinansowany ze środków PFRON
PFRON - Państwowy fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

Jeden procent dla TPG

Obrazek przedstawiający KRS do przekazania 1% dla TPG

Ułatwienia dostępu do strony

Adresy e-mail redakcji i webmastera strony

Informacja o własności